Voorbij de hel van Benidorm

Gisteren hebben we in een godverlaten dorpje in de Sierra Espuna (net voor Murcia) overnacht. Toen beseften we niet wat er ons te wachten stond vandaag. we zijn dorre Benidorm gereden en geloof mij dit is wat je je voorstelt bij de hel. Stom genoeg wilden we onze inkopen doen in de hypermercado carrefour. Nog erger: massatoerisme is verschrikkelijk. En toch is de omgeving als je een poging doet om de flatgebouwen en wolkenkrabbers en de massa bruingeblakerde mensen weg te denkem mooi. ooit moet het hier prachtig geweest zijn. enfin we zijn gestopt in Calpe: van het zelfde laken en broek. een nacht en weg zijn we hier.
De temperatuur is hier gezakt toen een frisse 32 graden.
groetjes
joke en nico

nog heter in Cordoba en Granada

We dachten dat Sevilla heet was tot dat we in Cordoba aankwamen - daar verscheen in het straatbeeld de temperatuur van 45 graden om 17u30 's avonds. en dat is heet. en toch lopen we op het warmste van de dag in een stad rond en bezochten er alcazar real of het koninklijk paleis. het is er heel erg mooi en vooral de moorse invloeden zijn echt leuk. soms vergeet je gewoon dat je in spanje bent en denk je dat je in marokko bent. voral het gedeelte van pedro de wredo was wondermooi. met de fiets rijden we doorheen gans de stad geloof mij dat is meer verfrissend dan wandelen want dat is in deze hitte niet te doen. nu begrijp ik waarom men de siesta heeft ingevoerd en waarom de vrouwen waaiers gebruiken. ik denk trouwens dat ze hier de koude pint moeten uitgevonden hebben - het is het enige dat lijkt de dorst te lessen. we hebben er al liters van gedronken - om dan nog maar te zwijgen over de liters water die we door ons keelgat gieten. In sevilla zaten we op een camping iets buiten de stad. op de camping stond een groot verlaten landhuis. plots zagen we dat de deur openstond. dus wij daarin. wat bleek : een prachtig huis helrmaal verwaarloosd. prachtige tegels, smeedijzeren porrten en een prachtige badkamer helemaal in marmer. nico droomt er nog steeds bij weg. je vraagt je af waarom men zo'n mooi huis laat verloederen. zoiets koop je meteen geloof mij. de volgende dag zijn we dus naar cordoba geweest en werden we daar met een nog grotere hitte geconfronteerd. De mezquita met zijn honderden pilaren is indrukwekkend. de potsierlijke cathedraal die men er middenin gebouwd heeft is afgrijselijk maar doet je meteen weer eens stilstaan bij religies en het al of niet kunnen samenleven van verschillende religies. hier lijkt het te kunnen ... alhoewel
vandaag hebben we granada zocht - eveneens een fenomenale stad. kleine witte straatjes met geen kasseien maar keien (onze fietsen protesteerden hevig) en het prachtige maar overdrukke alhambra. De prachtige burcht uit de 13e eeuw waar de sultans vooral de binnenkant heel mooi versierden. jammer van de massa bezoekers en de chaotische organisatie maar het is de moeie waard. de eerste dag hebben we de pijltjes gevolgd naar deze burcht die op de hoogste heuvel van de stad ligt - als je weet dat granada aan de voet van de sierra nevada ligt en als je weet dat het hier meer dan 40 graden is dan kan je wel begrijpen dat een beklimmimg van een paar kilometers moorddadig is. de pijltjes volgden de weg voor de auto's - die met airco en een stevige motor hier minder problemen mee hebben dan ons menselijk lichaam.
morgen verlaten we deze mooie streek en rijden we richting murcia. Andalousia is prachtig maar waarschijnlijk iets aangenamer bij temperaturen onder de 30 graden.
groetjes
nico en joke

Heet Sevilla

Toen we gisteren in Faro het Nieuwsblad kochten en lazen dat de temperatuur in Belgie de 37 graden zou halen dan waren wij gelukkig. want toen scheen de zon bij ons en was het maar 32 graden, aangenaam warm. zeker omdat de temperatuur 's nachts daalt. met een frisse zeebries is het gewoon heerlijk. waarschijnlijk is de hitte in belgie ondraaglijk. we hebben in portugal eventjes slecht weer gehad. het regende en het was grijs. maar uiteindelijk was het de volgende dag weer volop zon en heerlijk dus. we zijn vandaag uit portugal vertrokken. welke herinneringen hou ik over aan portugal: mooie stranden, verlaten baaitjes, lekker eten (en goedkoop voor 5,5 euro krijg je soep, brood, hoofdschotel, glas wijn en een koffie). de culturele hoogtepunten hebben we duidelijk voor spanje bewaard.

vandaag zijn we in het hete sevilla toegekomen. om 16u30 was het nog steeds 41 graden en dat is heet. maar het is een prachtig mooie stad die echt tot de verbeelding spreekt. het is niet zo kleinschalig als salamanca maar wel groots en indrukwekkende. prachtige palacios, mooie pleintjes onder de sinaasappelbomen. we hebben onze camper geparkeerd op een camping buiten de stad. alhgoewel er meer dan 300 plaatsen zijn, zijn er slechts 5 bezet - zegt dat iets over hoe zot we zijn. het is zo'n 40 minuten fietsen en sevilla probeert fietspaden aan te leggen alleen stoppen ze plots en sta je voor een autostrade die de weg dwarst. hoe je dan verder moet hangt volledig van jezelf af - riskeer je je leven of niet? gezien wij in sevilla zijn met de fiets - zegt dat iets over ons nietwaar. het is nu 18u en het is nog steeds 40 graden. we gooien ons verder de stad in en hopen dat het deze avond iets afkoelt. onze camping heeft wel een zwembad. hopelijk is deze nog open wanneer we terugkomen.
tot binnenkort
joke en nico

Gezellig Portugal deel 1

Nadat we het zalige Salamanca verlaten hebben, zijn we richting Portugal gereden. Het was bewolkt en enkele druppels regen vielen op onze mobiel.

Onze eerste stop was een middeleeuws dorpje Castelo Mendo. Via een wit baantje (diegene die vaak de kaart lezen weten wat dit betekent - en Pirtugeze witte baantjes zijn nog een slag erger) kwamen we aan in het dorpje. Meteen zag Nico dat de Portugeze wegen reeds hun eerste slachtoffer gemaakt hadden: een lekke band. Eerst zelf geprobeerd maar de bouten waren te hard aangespannen zelfs voor een sterke man als Nico. Dan maar doorgereden naar de volgende stad en meteen maakten we kennis met Portugees - als we het nog konden spreken dan doen we het nu wel - het is wel de gebarentaal - aan de spreektaal zijn we nog niet toe. Het ventiel was kapot en met de zware middelen heeft men het vermaakt. Het was best grappig want toen de man met zijn machientje afkwam om de bouten te lossen fluisterde nico meteen in mijn oren: zal niet lukken. En effectief er moesten nog zwaardere middelen aan te pas komen.

Daarna zijn we in plaats van de bergen in te rijden doorgereden naar de kust. we vonden een heerlijk plaatsje aan de zee. de atlantische zee is net zoals in frankrijk ongelooflijk woest dus van zwemmen was er geen sprake. de dag nadien stond Coimbra op de agenda - net als salamanca een van de oudste universiteitssteden. maar wat een verschil. de universiteit domineert het volledige dorpje maar de gebouwen deden ons eerder denk aan de RUG-gebouwen. dit dorpje was voor mij althans wat teleurstellend - zeker na de schoonheid van salamenca. de temperatuur was in de mobiel ondertussen opgelopen tot boven de 40 graden. tijd om terug naar de kust te gaan. de frisse wind hier doet wonderen. ook nu vinden we een plaatsje aan de zee maar ook nu is de zee te wild om er in de zwmmen - deze keer mochten we wel pootje baden. Nico is wel drie keren door de woeste golven compleet over kop gegaan. hij is wel slimmer - hij doet het in de zee en niet zoals ik langs de weg. hij vindt nu nog wel altijd zand in zijn oren maar ja ... ondertussen heeft een kolonie mieren bezit genomen van onze mobiel en dus gaan wij met de spuitbus elke dag op zoek naar mierem. ik denk dat we ondertussen boven de duizend een gas-DTT-dood bezorgd hebben.

Nu zitten we in een middeleeuws dorpje Obidos dat wel gratis internet ter beschikking stelt en daarmee zeker geen ouwbollig dorpje is. Het is absoluut charmant maat de hitte valt weer op ons dus trekken we binnerkort weer naar de zee net voorbij lisboa.
groetjes uit het warme portugal
nico en joke

Salamanca : heerlijk mooi

Hier zijn we dan voor ons eerste verslag. En terug typ ik op een querty-klavier dus terug moet ik zoeken naar de juiste toetsen. we hebben reeds een bewogen week achter de rug. maandag waren we in burgos en toen we besloten om 's avonds nog een fietstochtje te maken maakte ik kennis met de nieuwe remmen op mijn fiets. toen ik voor een auto wilde stoppen trekte ik iets te hard aan mijn voorrem. als je dat doet terwijl je 30 km per uur fietst dan krijg dat een spectaculair zicht nl. complete salto. ik ben dus over kop gegaan en heb wat hard de grond geraakt met mijn gezicht. ja ik ben ook niet gewoon om salto's te doen. gelukkig hou ik er alleen schaafwonden en blauwe plekken aan over. gans mijn rechterkant van mijn gezicht ziet er blauw uit. maar met een itialiaanse zonnebril die de helft van je gezicht bedekt valt al bij al mee. dus nu loopt nico over straat en kijkt iedereen eerst naar mij en dan naar nico: nog zo een die zijn vrouw slaat. ik weet beter natuurlijk. eerst durfde ik niet meer echt op de fiets maar de dag nadien heb ik mijn schrik overwonnen en zijn we naar salamanca gefietst. maar nu rem ik alleen nog met mijn rechterhand want die voorrem vertrouw ik niet meer.
salamanca is een stad die je zeker moet gezien hebben. het is er niet alleen ongelooflijk gezellig - het is er echt heel mooi en warm. gisteren was het bewolkt en vonden we het lekker fris, het was toen 34 graden. vandaag schijnt de zon dus gaat de temperatuur richting 40 graden. en toch vallen we niet overeind van de hitte. enfin ik was eigenlijk aan het vertellen over salemanca - een stad die nu reeds onze harten heeft veroverd. tijdens het academiejaar verblijven hier 100.000 studenten. niet te geloven want de stad is kleiner dan brugge. de universiteit bestaat sinds 1250 en de oude aul's worden nog steeds gebruikt. heel indrukwekkend. het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan. we hebben ook een prachtig art deco museum bezocht. heerlijk hoe die tijd humor en energie uitstraalt.
naast salmanca hebben we burgos bezocht - met zijn bijzonder indrukwekkende cathedraal. We hebben in de wilde zee van capbreton gezwommen, de finale van het voetbal op groot scherm tussen de fransen gezien, oesters gegeten in de marennes ... enfin genoten van de vakantie. de valpartij zette eventjes een domper. maar dat heeft niet lang geduurd. het slapen loopt wat moeilijk omdat er wel steeds ergens een blauwe plek pijn doet als je er op ligt maar voor rest trek ik het mij niet aan. een grote zonnebril en zonnehoed en hop weg zijn we.
morgen rijden we portugal binnen.
tot binnenkort.
joke en nico

Op weg naar Spanje en Portugal

Op 7 juli vertrekken we richting Portugal. We reizen via Tours, Biaritz, Burgos en Salamanca naar Portugal.
Volg onze verhalen mee!